Waarom doen we het….
| Posted in Algemeen | Posted on 07-11-2011
View Comments
Wat doen we ons eigen aan…
Dat vroeg ik me deze morgen af, toen de wekker om 5.45 afliep. Het dagelijks ritueel begint weer, ik voel en ruik de stress al op ons afkomen nog voor ik het bed uit ben.
Op tijd uit bed (lees: veel te vroeg uit bed), ervoor zorgen dat je op een korte tijdspanne gewassen, ontbeten hebt, de kindjes hebt aangekleed, eten hebt gegeven en op tijd de deur uit bent (hoeft niet persé in die volgorde, maar de volgorde wijzigen kan bizarre gevolgen hebben).
Dan ga je een hele dag werken (lees: nog meer stress) tot het weer donker is en je 8 uur aan een stuk het beste van jezelf hebt gegeven.
Eindelijk, mag je dan naar huis, weer uren in de file zoals elke morgen en avond, vloeken omdat je niet op tijd op school raakt, waardoor je kind dan toch weer even naar de studie hoeft. Iets wat noch jij, noch zij leuk vindt.
Als je dan eindelijk thuis raakt met de kinderen, begint er nog een ander ritueel, het avondritueel, alweer evenveel stress om op tijd het eten klaar te hebben, alle mondjes te voeden, een badje geven en op tijd in bed te steken. Als de kindjes dan rustig hun oogjes kunnen sluiten, moet het huis terug op orde worden gebracht, de administratie (lees: de facturen betalen) opvolgen en voor je het weet is het weer 22h voorbij en rest er niets anders dan maar in bed te kruipen, want het is morgen vroeg dag.
Jup, het is weer maandag en de winter komt eraan.
En dan klagen de mensen dat ze ziek en depressief worden… is het niet een klein beetje de schuld van onze maatschappij?
*zucht*









